Europese Logistieke Vervoerders coöperatie

ELV
Laan der Verenigde Naties 83
3316 AK Dordrecht
Nederland
+31 78 63 21 270
ELV France SARL
67 Rue de Luxembourg
59777 Euralille
Frankrijk
+31 78 63 21 279
Leden info
Gebruikersnaam: Code:
TWITTER
AVIS
FR/2018/11682
Arrets de navigation
Seine à l'aval de Paris
FR/2018/11680
Restriction de navigation
Seine à l'aval de Paris
FR/2018/11676
Simple Information
Seine
FR/2018/11659
Restriction de navigation
Seine à l'amont de Paris
FR/2018/11650
Restriction de navigation
Yonne
FR/2018/11649
modifiant l'avis FR/2018/08458
Canal de la Marne au Rhin, branche Ouest

Reis 2: Vendeuil - (richting) Herent

Dag 1

Vorige keer had ik gezegd dat ik wel 'ns een reis wou meemaken met slecht weer. Dat had ik waarschijnlijk beter niet kunnen zeggen.

5:30 ’s ochtends en Janarie vroeg zichzelf af of het überhaupt wel verantwoord was om te gaan varen. Er stond ontzettend veel wind en het schip was leeg dus zou daar veel last van hebben in het kanaal. Het regende, was koud, en we zouden juist afgebroken gaan varen. Daarbij had ik maar een uur of twee geslapen omdat het schip door de wind continue tegen een ander schip stootte dat midden in de nacht nog langszij was gekomen.

Opgestapt bij Bouchain aan de Escaut en de reis zou over het Canal de St. Quentin en een klein stukje Canal de la Sambre à l’ Oise naar Vendeuil gaan om te laden. Brouwgerst.

Eind van de ochtend werd het weer dan toch iets beter. Hoogtepunt waren de twee tunnels, waar we door de eerste met een toueur doorheen werden getrokken. Een stuk scheepvaartgeschiedenis: de laatste operationele toueur heb ik mij laten vertellen. Vroeger werd de toueur getrokken door paarden, later door een stoommachine en vanaf begin 20ste eeuw door elektriciteit. De tunnel zelf stamt al uit begin 19de eeuw. Bijzonder om dit mee te maken.

  • gallery thumbnail
  • gallery thumbnail
  • gallery thumbnail


Dag 2

Een uurtje later dan gisteren en de tweede dag afgebroken varen. Heldere hemel en een stukje kouder dan gisteren, maar met een laagje thermokleding voelde ik me prima. Het werd een mooie zonnige dag, ja, dat afgebroken varen is best mooi.

Vele sluizen gedaan met Henny, inmiddels afvarig, toch weer net iets anders dan de dag ervoor, opvarig. Voor de laatste sluis moesten we rond zodat de laatste sluis achteruit ingevaren moest worden. Best knap. Een collega die later aankwam waaide de kant in, bij gebrek aan een boegschroef. Morgen zal er geladen worden om daarna het stuk terug te varen en over de Schelde naar Herent. Waarschijnlijk zal ik ergens voorbij de Belgische grens afstappen. Gelukkig is er nog een heel stuk te gaan.

  • gallery thumbnail
  • gallery thumbnail
  • gallery thumbnail


Dag 3

  • gallery thumbnail

Zoals beloofd werd er in de ochtend geladen. Donkere wolken die er wat dreigend uitzagen, maar het bleef droog. Met een afstandbediening mochten, of moesten, we zelf de laadpijp bedienen. Best leuk om dat ruim vol te laten lopen en dat zo te doen dat Janarie zo weinig mogelijk hoefde te scheppen. De lading is hetzelfde als vorige keer dat ik meeging, maar toch ging het laden anders. Vorige keer moesten de ijken in de gaten worden gehouden en was het belangrijk om voorover te komen liggen. Nu ging het er om dat er zoveel mogelijk lading mee kon.

Na het laden schoon schip gemaakt en tussendoor de sluizen gedaan. Daarna nog een stuk gestuurd. We zijn vroeg gaan liggen omdat de sluizen hier maar tot 18:00 uur bediend worden. Ja, zo heb je nog wat aan je avond. Best fijn.


Dag 4

Vandaag was een mooie dag. Het heeft weliswaar de hele dag gemiezerd, maar de mooie omgeving en de twee tunnels maakten dat ruimschoots goed. Het zou erom hangen of we de rame konden halen van de tunnel van Riqueval. Zou dat niet lukken dan werd het pas de volgende dag wat uiteraard behoorlijk wat vertraging zou opleveren.

Gelukkig waren de sluizen ons goed gezind en was er geen storing. Het personeel van de toueur stond op grote afstand al te kijken of we eraan kwamen, anders waren ze geheid vertrokken zonder ons. Met uiteindelijk een goed kwartier speling konden we vastmaken aan onze voorganger. Wederom een belevenis.

  • gallery thumbnail
  • gallery thumbnail
  • gallery thumbnail


Na de laatste sluis gaan liggen en heerlijk gegeten. Ja, dit is een heel ander leven dan toen op de Rijn.

Dag 5

Alweer de één na laatste dag. Waarom gaat de tijd aan boord altijd zo snel? Henny is gisteravond van boord gegaan dus waren we met z’n tweeën. Alleen op het voordek bij de sluizen, ook daar leer je van. Dan moet je het alleen klaren. Talloze sluizen zijn we door gegaan, dat was een mooie oefening.

Uiteindelijk kwamen we bij de sluis waar mijn auto stond. Deze is met de autokraan aan boord gezet, aan bakboord voor de stuurhut, wat achteraf best jammer was voor het uitzicht.

We zijn doorgevaren tot de sluis bij Valenciennes. Het laatste stukje in de schemering had Janarie de radar aangezet en mocht ik een stukje sturen. Eigenlijk had ik liever willen doorvaren, maar goed, de sluis werd niet meer bediend. We hebben vastgemaakt aan een half ronde kade.

Dag 6

De dag begon met het aan boord zetten van de auto van Henny en Janarie. 6 uur ’s ochtends. Dat ging voorspoedig, want we moesten nog wachten totdat de sluis uiteindelijk bediend werd.

  • gallery thumbnail

De laatste dag, voor mij althans, en afwisselend heb ik stukjes gevaren en vastgemaakt in sluizen. De eerste sluis in Vlaanderen heeft grote flaporen aan de bolder, en tot groot vermaak van een collega lukte mij het niet om daar los te gooien. Het touw bleef elke keer hangen. Gelukkig kon ik daarna oefenen op het voordek totdat ik de slag onder de knie had. Na een stevige maaltijd ben ik huiswaarts gekeerd. Vele ervaringen rijker. Wederom veel geleerd. Ik bedank de ELV en Janarie en Henny dat ik mee mocht. Deze reis had ik niet willen missen.